نقش اسلیمی معمولا شامل خطوط خمیده و مارپیچی است که شاخه‌ها و برگ‌ها را به‌صورت متصل و پیوسته نشان می‌دهد. این نقش به‌طور معمول متقارن است و حرکت پیوسته آن تداعی‌کننده جریان زندگی و رشد طبیعی است. اسلیمی می‌تواند ساده و ظریف باشد یا به شکل پیچیده و پرجزئیات اجرا شود. در نگارگری و کاشی‌کاری ایرانی، اغلب با رنگ‌های طلایی، لاجوردی و قرمز تزئین می‌شود تا جلوه‌ای درخشان و زنده ایجاد کند.

با گذر زمان، اسلیمی به سبک‌های متنوعی تقسیم شد:

• ترنجی: طرح مدور که در مرکز توجه قرار می‌گیرد.
• شمسه‌ای: شبیه خورشید با شعاع‌های متقارن.
• اسلیمی ختایی: ترکیب پیچیده از خطوط و برگ‌های مارپیچ که شبیه به نقوش چینی است.

نقش اسلیمی نه تنها به عنوان تزئین، بلکه به عنوان زبان بصری فرهنگ و تفکر ایرانی شناخته می‌شود؛ پیوستگی خطوط آن نمادی از وحدت، رشد و تداوم زندگی است و تأثیر آن در هنر معاصر ایران نیز همچنان مشهود است.